Pies drapie się cały czas, a pcheł nie ma? Powód jest inny
Drapanie to jedno z najpowszechniejszych psich zachowań i w umiarkowanym natężeniu nie powinno budzić niepokoju. Co jednak zrobić, gdy czworonóg drapie się zdecydowanie częściej niż zwykle? Wielu opiekunów automatycznie zakłada, że winne są pchły, jednak w rzeczywistości przyczyn może być znacznie więcej.
- Alergie – najczęstsza przyczyna świądu
- Infekcje bakteryjne, grzybicze i pasożyty
- Choroby ogólnoustrojowe a kondycja skóry
Alergie – najczęstsza przyczyna świądu
Jedną z głównych przyczyn problemów skórnych u psów są alergie, które dzielimy na pokarmowe oraz środowiskowe (atopia). Alergia pokarmowa ujawnia się najczęściej po spożyciu konkretnego białka, na które organizm psa reaguje stanem zapalnym, co skutkuje nie tylko drapaniem, ale często też nawracającymi infekcjami uszu. Z kolei atopia to reakcja na pyłki traw, roztocza kurzu domowego czy pleśń. W jej przypadku świąd może mieć charakter sezonowy i nasilać się w określonych porach roku.
Warto pamiętać, że u psów uczulenie rzadko objawia się kichaniem – to właśnie skóra jest głównym organem, przez który manifestuje się problem. Pies cierpiący z powodu alergicznego świądu wpada w błędne koło: drapanie uszkadza naskórek, co ułatwia wnikanie alergenów i bakterii, prowadząc do nasilenia dolegliwości. Jeśli chcesz ulżyć pupilowi, musisz przeprowadzić drobiazgową diagnostykę obejmującą m.in. dietę eliminacyjną czy testy alergiczne przeprowadzone pod okiem specjalisty.
Infekcje bakteryjne, grzybicze i pasożyty
Nawet jeśli nie widzisz na psie pcheł, winowajcami odpowiedzialnymi za drapanie mogą być inne pasożyty, takie jak świerzbowce czy nużeńce, które bytują głęboko w skórze lub mieszkach włosowych. Powodują one ekstremalnie silny świąd, wyłysienia i charakterystyczne zmiany, których nie usunie zwykła kąpiel w szamponie pielęgnacyjnym. Co więcej, uporczywe drapanie się niemal zawsze prowadzi do wtórnych infekcji bakteryjnych (ropne zapalenie skóry) lub drożdżakowych (Malassezia).
Infekcje te są bardzo uciążliwe, ponieważ drażnią receptory bólowe i świądowe, uniemożliwiając zwierzęciu spokojny sen i odpoczynek. Skóra w miejscach zmienionych chorobowo staje się zaczerwieniona, gorąca i może ciemnieć. W takich przypadkach konieczne jest wykonanie zeskrobiny oraz cytologii, aby dobrać odpowiedni antybiotyk lub lek przeciwgrzybiczy, który wyciszy stan zapalny.
Choroby ogólnoustrojowe a kondycja skóry
Niekiedy nadmierne drapanie się i pogorszenie stanu okrywy włosowej są jedynie wierzchołkiem góry lodowej i świadczą o poważnych problemach zdrowotnych, takich jak zaburzenia hormonalne. Niedoczynność tarczycy czy zespół Cushinga to schorzenia, które drastycznie wpływają na fizjologię skóry, czyniąc ją cieńszą, suchą i podatną na infekcje. Pies nie tylko się drapie, ale również szybciej męczy na spacerach i zdecydowanie więcej pije.
Nie wolno również zapominać o podłożu behawioralnym – długotrwały stres, lęk separacyjny czy nuda mogą prowadzić do wylizywania, którego efekt może przypominać skutki drapania. Jest to mechanizm rozładowywania napięcia, który z czasem przekształca się w nawyk trudny do wyeliminowania bez pomocy behawiorysty.
