Ponad 80% kotów cierpi przez ten ukryty problem: dlaczego wystawiony język to zły znak?
Co wspólnego ma słodko śpiący kot z językiem na wierzchu i zapomniana szuflada w komodzie? Obydwa obiekty domagają się domknięcia, choć tylko jeden z nich budzi powszechny zachwyt w mediach społecznościowych. Chociaż język wystający z pyszczka przeważnie nie oznacza nic złego, to od tej reguły są wyjątki.
Głęboki odpoczynek
Wystawiony czubek języka podczas snu najczęściej towarzyszy fazie REM, w której dochodzi do osłabienia napięcia mięśniowego. Wysuwa się on wtedy z pyszczka w sposób naturalny ze względu na lekkie opadnięcie żuchwy. Anatomicznym sprzymierzeńcem tego zjawiska bywa brak przednich zębów lub specyficzna budowa czaszki u ras brachycefalicznych.
Gdy uroczy widok powtarza się ciągle i towarzyszy mu nieprzyjemny zapach z pyszczka, źródłem problemu bywa zaawansowana choroba przyzębia lub stan zapalny dziąseł. Ból towarzyszący kontaktowi tkanek z zębami zmusza zwierzę do trzymania uchylonego pyszczka, co przynosi chwilową ulgę podczas spoczynku. Statystyki weterynaryjne wskazują, że aż 80% kotów powyżej trzeciego roku życia cierpi na schorzenia jamy ustnej, które wywołują silny dyskomfort.
Oznaka problemów
Problem może mieć również podłoże neurologiczne lub ogólnoustrojowe, zwłaszcza u starszych osobników cierpiących na zaburzenia poznawcze czy nudności towarzyszące przewlekłej niewydolności nerek. Częste ślinienie się, trudności z pobieraniem pokarmu oraz osłabienie to sygnały alarmowe, które powinny skierować opiekuna do gabinetu weterynaryjnego. W takich przypadkach wysunięty język wiąże się z osłabieniem odruchu połykania lub obniżeniem napięcia mięśniowego.
Koty w przeciwieństwie do psów niezwykle rzadko zieją w celu schłodzenia organizmu, dlatego język na wierzchu w upalne dni bywa zjawiskiem niepokojącym. Taki grymas w połączeniu z przyspieszonym oddechem świadczy o udarze cieplnym lub skrajnym stresie, który wymaga natychmiastowej schłodzenia zwierzęcia i kontaktu z lekarzem. Brak gruczołów potowych na większej części ciała sprawia, że wymiana cieplna tą drogą jest mało wydajna i bardzo obciąża układ krążenia.
