Kot a zmiana właściciela – jak znosi przeprowadzkę?
Zmiana domu, która często wiąże się ze zmianą opiekuna, to dla kota bardzo obciążające emocjonalnie doświadczenie. Zwierzę może przypłacić ten proces zaburzeniami behawioralnymi, a nawet kryzysem zdrowotnym. Na szczęście można podjąć kroki, żeby temu zapobiec.
Bezpieczna kryjówka
Dla kota przeprowadzka to przede wszystkim utrata znajomego terytorium, a wraz z nim poczucia bezpieczeństwa. Nic zatem dziwnego, że większość mruczków po przyjeździe do nowego lokum szuka ciasnej kryjówki, często pod łóżkiem lub za szafą. To naturalny sposób radzenia sobie ze stresem.
Aby zwierzak poczuł się nieco pewniej, warto ograniczyć mu przestrzeń do jednego pokoju, w którym znajdą się wszystkie niezbędne akcesoria, takie jak kuweta, miski i drapak. Następnie należy cierpliwe czekać, aż czworonóg sam wyjdzie z ukrycia. Zmuszanie go do kontaktu poprzez wyciąganie na siłę z transportera może jedynie pogłębić traumę związaną z przenosinami.
Przełamywanie lodów
Agnieszka adoptowała Oskara od osoby, która musiała na stałe wyjechać za granicę. Choć wcześniej kocur był duszą towarzystwa, po przekroczeniu progu mieszkania Agnieszki stał się „kotem widmo”. Wychodził z szafy wyłącznie w nocy, by zjeść posiłek. Kobieta obawiała się, że zwierzak nigdy jej nie zaakceptuje.
„Przez pierwsze dwa tygodnie niemal nie widziałam Oskara, słyszałam tylko mlaskanie, gdy kładłam się spać. Nie chciałam go jednak osaczać. Za dnia siadałam na podłodze niedaleko jego kryjówki i czytałam na głos książkę, żeby przyzwyczaił się do mojego głosu. Z czasem zrozumiał, że nic mu z mojej strony nie grozi i zaczął zmniejszać dystans” – wspomina Agnieszka.
Mały krok to wielki sukces
Proces adaptacji może trwać od kilku dni do nawet kilkunastu tygodni, w zależności od charakteru kota i jego dotychczasowych doświadczeń. Ważne jest, aby w nowym domu zachować dotychczasowe rytuały, takie jak pory karmienia i nie zmieniać żwirku, co daje zwierzęciu namiastkę stabilizacji. Jeśli zauważymy, że mruczek mimo upływu czasu wciąż jest w silnym stresie, warto rozważyć konsultację z behawiorystą.
Budowanie więzi z kotem „z odzysku” wymaga od nas porzucenia oczekiwań i skupienia się na emocjach zwierzęcia. Każdy mały krok to ogromny sukces w procesie budowania zaufania, który warto sowicie nagrodzić.
