Jak niewychodzący kot może złapać pasożyty? Najczęściej od zdrowego właściciela

Odrobaczanie to jeden z filarów profilaktyki zdrowotnej, który chroni nie tylko kota, ale również jego opiekunów przed chorobami. Pasożyty wewnętrzne mogą przez długi czas rozwijać się niezauważone, stopniowo osłabiając organizm zwierzęcia i prowadząc do poważnych uszkodzeń narządów wewnętrznych. Regularna kontrola oraz odpowiednio dobrany harmonogram odrobaczania pozwalają skutecznie wyeliminować to zagrożenie na każdym etapie życia pupila.
- Jak często odrobaczać kota i od czego to zależy?
- Jakie są objawy robaczycy i źródła zakażenia?
- Prawidłowe odrobaczanie
Jak często odrobaczać kota i od czego to zależy?
Częstotliwość profilaktyki zależy od grupy ryzyka, wieku oraz trybu życia kota. Zwierzęta wychodzące na zewnątrz, mające dostęp do środowiska i polujące na gryzonie, są najbardziej narażone na inwazje i powinny być odrobaczane lub badane weterynaryjne od 4 do nawet 12 razy w roku. U kotów niewychodzących zagrożenie jest mniejsze, dlatego oficjalne zalecenia Europejskiej Rady Naukowej ds. Pasożytów Zwierząt Towarzyszących rekomendują podawanie preparatów bądź badanie kału od 1 do 4 razy w roku.
Kocięta wymagają osobnego kalendarza, gdyż mogą zarazić się pasożytami przez mleko matki. Pierwsze podanie leku wykonuje się zazwyczaj w 3. tygodniu życia, a następnie powtarza zabieg co 2 tygodnie aż do momentu odsadzenia, odrobaczając równolegle karmiącą kotkę. Następnie profilaktykę kontynuuje się co miesiąc do ukończenia przez malucha 6. miesiąca życia, po czym przechodzi się na harmonogram dla osobników dorosłych.
Jakie są objawy robaczycy i źródła zakażenia?
Niewychodzący mruczek może również zarazić się pasożytami, w końcu jaja glist opiekun może przynieść do domu na butach. Potencjalnym źródłem zagrożenia jest także surowe, nieprzebadane mięso oraz pchły, będące żywicielem pośrednim tasiemca. Podczas codziennego toalety i wylizywania futra zwierzę połyka jaja lub larwy, które zaczynają rozwijać się w jego przewodzie pokarmowym.
Objawy inwazji pasożytniczej zależą od stopnia zaawansowania problemu. Do najczęstszych sygnałów alarmowych należą spadek masy ciała mimo dobrego apetytu, pogorszenie jakości sierści, wymioty, biegunki oraz powiększony brzuszek (szczególnie u kociąt). W skrajnych przypadkach w stolcu lub wokół odbytu można dostrzec człony tasiemca przypominające ziarenka ryżu.
Prawidłowe odrobaczanie
Wybór preparatu odrobaczającego powinien być skonsultowany z lekarzem weterynarii, ponieważ poszczególne substancje działają na konkretne grupy pasożytów. Środki występują w formie tabletek, past lub kropel typu spot-on aplikowanych na kark. Ważne jest wcześniejsze zważenie kota, aby precyzyjnie dobrać dawkę leku do masy ciała.
Coraz popularniejszą praktyką jest wykonywanie regularnych badań kału. Próbki zbierane z trzech kolejnych dni poddaje się analizie laboratoryjnej i na podstawie wyników podejmuje dalsze działania. Częstotliwość odrobaczania lub badania kału zależy od trybu życia kota i wynosi od 1 do 4 razy w roku u zwierząt niewychodzących oraz częściej u pupili mających kontakt ze środowiskiem zewnętrznym.
