Ten typ kota „gada” bez przerwy. To zachowanie specjalnie dla człowieka
Niektóre koty potrafią być wyjątkowo „rozmowne”. Ich liczne pomiaukiwania, pomruki i inne różne dźwięki mogą wyglądać, jak próby rozmowy. Z kolei inne koty są bardzo ciche, a ich kontakt nie wymaga żadnych wokalizacji. Skąd biorą się takie różnice? Dlaczego niektóre koty są głośniejsze niż inne?
- Zachowanie kota, a predyspozycje rasowe
- Jak koty nauczyły się komunikować z ludźmi?
- Głośne „rozmowy”, a temperament kota domowego
Zachowanie kota, a predyspozycje rasowe
Predyspozycje rasowe są jednym z najważniejszych czynników, które mogą mieć wpływ na kocią „gadatliwość”. Niektóre rasy są bardzo ciche, inne wręcz przeciwnie, wykazują się głośną komunikacją z człowiekiem. Do najgłośniejszych ras kotów należą między innymi koty syjamskie.
Kot syjamski wydaje dość charakterystyczne, głośne dźwięki. Wielu opiekunów tych zwierzaków podkreśla, że reagują one dźwiękiem na wszystko, co dzieje się w otoczeniu. Koty syjamskie chętnie miauczą przed jedzeniem, po jedzeniu, podczas powrotu właściciela do domu, a także na widok zamkniętych drzwi. Ich intensywne wokalizacje są niekiedy źródłem żartów, a „rozgadane” koty syjamskie często wyglądają, jakby rozmawiały z człowiekiem.
Innym przykładem są koty brytyjskie krótkowłose. Przedstawiciele tej rasy na ogół charakteryzują się spokojem i bardzo rzadkimi wokalizacjami. Koty brytyjskie uchodzą za ciche, choć zdarzają się też bardziej „rozmowne osobniki”. Predyspozycje rasowe determinują niektóre kocie zachowania, choć bardzo istotny nadal pozostaje indywidualny charakter każdego osobnika.
Jak koty nauczyły się komunikować z ludźmi?
Dorosłe koty często miauczą do siebie nawzajem. Jest to jedna z ważnych form komunikacji. Co prawda w świecie komunikacji kotów ważniejsze pozostają mowa ciała, cichsze dźwięki i zapachy, jednak głośne wokalizacje zdarzają się na przykład w sezonie godowym.
Miauczenie może być też skierowane w stronę opiekunów. Wielu badaczy podkreśla, że koty nauczyły się w ten sposób komunikowania swoich potrzeb. Taka forma kontaktu z człowiekiem zwraca jego uwagę. Miauczący kot pokazuje swoją obecność i naturalnie przyciąga na siebie uwagę opiekuna.
Koty szybko uczą się, które z ich zachowań przynoszą oczekiwane efekty. Jeśli właściciel szybko przynosi jedzenie albo otwiera kotu drzwi, ten uczy się, że taka forma komunikacji działa. W ten sposób zachowanie zostaje wzmocnione, a kot zaczyna go częściej używać.
Głośne „rozmowy”, a temperament kota domowego
Jak już wspomnieliśmy wcześniej, o kociej „rozmowności” decydują zarówno predyspozycje rasowe, jak i indywidualny temperament. Niektóre koty są bardziej towarzyskie niż inne i potrzebują częstszego kontaktu z człowiekiem. Potrzeba takiego kontaktu może być głośno wokalizowana.
Bardziej ekspresyjne koty reagują głośnym mruczeniem na różne sytuacje dnia codziennego. Niektóre stają się głośne, gdy w domu znajdują się wszyscy domownicy, inne wybierają sobie jednego członka rodziny. Większość z nich zaczyna miauczeć, gdy szuka towarzystwa i chce wyrazić swoje emocje.
Bardziej niezależne koty na ogół są cichsze i mniej „rozmowne”. Ich komunikacja z człowiekiem opiera się na delikatnych gestach, spojrzeniach, mruczeniu lub ocieraniu się o człowieka. Takie zachowanie jest normalną formą komunikacji i dla kota może być równie skuteczne, co głośne wokalizacje.